First National Congress of Wildlife Diseases & Conservation

42781836 (021)

جوشاندن و زنده‌ زنده پوست کندن حیوانات وحشی برای تجارت پوست

به گزارش خبرگزاریMetro ، میلیون‌ها حیوان وحشی به خصوص فک، تمساح، فیل، گورخر و پیتون برای استفاده در صنعت چرم‌سازی خرید و فروش شده یاپرورش داده می‌شوند به طوری‌که تنها طی 4 سال، بیش از 2.7 میلیون جانور آسیب‌پذیر از آفریقا به کارخانه‌های تولید چرم منتقل شده‌اند. فیل‌ها و کرگدن‌هاعلاوه بر شکار شدن به‌خاطر عاج، برای تجارت پوست نیز کشته می‌شوند. بیشترین ارسال پوست حیوانات وحشی به امریکا گزارش شده است.

به گزارش این خبرنگاری، بین سال های 2011 تا 2015 طبق آخرین آمار موجود، بیش از 189/000 پوست صادر شده است. هر ساله برای استفاده از خز، پوست هزاران بچه فک، زنده‌ زنده جدا می‌شود،کروکودیل‌های نیل برای استخراج پوست جوشانده می‌شوند، فیل‌ها برای تولید لباس و فضای داخلی خودرو سلاخی می‌شوند، گورخر‌ها تبدیل به دکوراسیون خانه می‌شوند و هزاران جانور وحشی دیگر نیز در روند تبدیل به کیف و کفش و دستکش، در خطر انقراض قرار می‌گیرند.

دکتر D’Cruze ، مشاور جهانی حیات وحش در حفاظت از حیوانات، گفت: “تجارت با حیوانات از این طریق ممکن است قانونی باشد اما درست نیست. این‌ها، حیوانات وحشی هستند، نه کالا. او افزود: “این صنعت بی رحمانه به حیوانات وحشی صدمه می‌زند و می‌تواند با تأثیر ویرانگر طولانی مدت، بر معیشت و اقتصاد نیز به تنوع زیستی آفریقا آسیب برساند. چگونه به جایی رسیده‌ایم که حیوانات برای لذت شخصی ما صادر و به طمع ما بهره‌برداری می شوند؟ آیا زندگی یک حیوان به هیچ وجه معنی ندارد؟”

Tragic fate of animals being boiled or skinned alive in booming wildlife trade

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

ضرورت کنترل جهانی تب آفریقایی خوک

افزایش وقوع بیماری تب آفریقایی خوک (ASF) که در کل دنیا اپیدمیک می‌باشد، جمعیت خوک‌سانان از جمله انواع وحشی مانند گراز را در بسیاری از مناطق جهان در معرض تهدید قرار داده است. با توجه به اهمیت این موضوع، در هشتاد و هفتمین مجمع جهانی نمایندگان ملی نزد سازمان جهانی بهداشت دام، اعلام گردید که اقدامات کنترلی با هدف ریشه‌کن سازی بیماری در کشورهای عضو آغاز گردد. این اقدامات تحت هماهنگی OIE و FAO خواهد بود. در این اجلاس که در تاریخ 26 تا 31 ماه می سال 2019 برگزار گردید، گزارشاتی در مورد وضعیت جهانی ASF ارائه شد که طی آن مشخص گردید این بیماری در نیمه دوم سال 2018، در 25 کشور از قاره های اروپا، آسیا و آفریقا همه گیری ASF رخ داده است.

به منظور مقابله با این چالش همراه با هماهنگی‌های ملی، تلاش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی نیز مورد نیاز می‌باشد. هماهنگی در سطح ملی نه تنها توسط سیستم‌های دامپزشکی ملی و سایر موسسات دولتی کشورهای عضو OIE بلکه ذینفعان در صنعت، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، جنگلداری، شکار، موسسات توریستی و مرتبط با حیوانات، نهادهای مدنی و بین‌المللی و سایر موارد نیز می‌بایست در این خصوص ورود پیدا کنند. برای ممانعت از انتشار بیشتر بیماری و کنترل آن در سطح جهانی، توجه به همکاری‌های کلی‌نگر داخلی و بین‌نهادی همراه با تخصیص و مدیریت مؤثر و مشارکتی منابع، بسیار حائز اهمیت می‌باشد.
کشورهای عضو OIE، باید در جهت برقراری صحیح استانداردهای بین المللی مرتبط OIE و انجام بهترین اقدامات جهت کنترل مؤثر ASF عمل نمایند که این شامل این موارد می‌گردد: اعمال برنامه‌های پایش و پیشگیرانه بر اساس خطر، رعایت اصول امنیت زیستی در صنعت خوک و محل های شکار، ردیابی تردد خوک، کنترل های رسمی مؤثر، مدیریت خوک‌های وحشی،کشتار و امحا درست لاشه ها و محصولات آلوده، همکاری بین‌نهاد‌های ذینفع و برنامه های آموزشی و اطلاع رسانی برای کلیه بخش های مرتبط می گردد. ساخت و تولید واکسن‌های مؤثر برای خوک اهلی و گراز وحشی بسیار مهم‌تر از سابق می‌باشد، با در نظر گرفتن اینکه تهدید جهانی ASF در حال حاضر به بدتر شدن شرایط اپیدمیولوژیکی و نبود واکسن مرتبط می باشد.

همچنین مقرر شده است که در ماه‌های آینده با همکاری FAO برنامه کاری با در نظر گرفتن اقدامات منطقه‌ای و ملی موجود تدوین گردد. علاوه بر ایجاد وحدت رویه در عملکرد کشورها، شفاف سازی موارد بروز و شیوع جدید به منظور درک بهتر اپیدمی بیماری و در نهایت کنترل و پیشگیری از آن ضروری می‌باشد. در نتیجه لزوم گزارش‌دهی به موقع و صحیح برای نشان دادن سیمای بیماری در کشورها مورد تاکید قرار گرفت.

در پایان یادآوری می‌گردد به منظور تحقق اهداف OIE در این خصوص طی جلسات مختلف با متخصصین امر و سازمان حفاظت محیط زیست برنامه پایش بیماری در جمعیت گراز کشور که تعداد آن قابل توجه می‌باشد، در دفتر بهداشت و مدیریت بیماری‌های دامی سازمان دامپزشکی کشور تدوین و به ادارات کل دامپزشکی و ادارات کل محیط زیست کشور توسط این دو سازمان ابلاغ گردید.

نویسنده :
دکتر نرگس خرمی

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

حشره‌کش‌های بحث انگیز دنیا تهدید حیات پرندگان وحشی

حیوانات وحشی شهری ممکن است به تهدید مقاومت‌های آنتی‌بیوتیکی بیفزایند

براساس مطالعه اخیر در Lancet Planetary Health، حیات وحش در مناطق شهری ممکن است ناقلین بالقوه ارگانیسم‌های مقاوم به آنتی بیوتیک‌ها (AMR) باشند.
محققان مؤسسه بین‌المللی تحقیقات دام (ILRI) در نایروبی، کنیا و در دانشگاه لیورپول دریافتند که حیوانات وحشی شهری در نایروبی بار زیادی از باکتری‌های مقاوم به آنتی بیوتیک‌ها در تظاهرات درمانگاهی مرتبط را دارا می‌باشند.

آنالیز مدفوع 75 گونه حیات وحش
این تحقیق، در طی یک بررسی اپیدمیولوژیک در سطح شهر انجام شد که 99 خانوار بعنوان نمونه انتخاب شدند. انتخاب‌ها به طور تصادفی صورت گرفته و سپس بر اساس درآمد طبقه‌بندی گردیدند.
در مجموع، محققان نمونه‌های مدفوع از 75 گونه حیات وحش (849 حیوان)، 13 دام اهلی (656 حیوان) و 333 انسان که در سال‌های 2015 و 2016 گردآوری شدند را آنالیز نمودند. این تیم، باکتری اشرشیا کولی از نمونه‌های مختلف را کشت داده و یک نمونه جدا شده از هرکدام از نمونه‌های مختلف را برای حساسیت به 13 آنتی بیوتیک مورد آزمایش قرار دادند.
بطور کلی محققان عنوان داشتند حیوانات وحشی بار کمی از باکتری‌های ای‌کلای حساس به تمام آنتی‌بیوتیک‌ها ( 45 مورد از 485 مورد و معادل 9 درصد) و بار زیادی از باکتری‌های ای‌کلای مقاوم به چندین آنتی‌بیوتیک ( 252 مورد از کل 485 مورد و معادل 52 درصد) را به همراه داشتند.
پرندگان، جوندگان و خفاش‌ها، عمومی‌ترین حیواناتی بودند که نمونه‌های میکروبی آن‌ها کشت داده شد. نمونه‌های برخی از این حیوانات وحشی در برابر فلوئوروکینولون‌های ساختگی و سفالوسپورین‌های نسل سوم مقاومت نشان می‌دادند. این داروها، توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان داروهای ضروری برای انسان در نظر گرفته شده‌اند.
252 مورد از کل 485 مورد، معادل 52 درصد از نمونه‌های ای‌کلای حیات وحش نمونه برداری شده در نایروبی، دارای E-coli مقاوم به چندین آنتی‌بیوتیک بودند. 8 مورد از کل 485 نمونه جدا شده، معادل2 درصد، دارای ای‌کلای مقاوم به حداقل هفت مورد از آنتی‌بیوتیک‌های تست شده بودند و E coli جدا شده از یک نمونه مرغی، در برابر تمام آنتی‌بیوتیک‌های آزمایش شده مقاوم بود.
اگرچه حیات وحش در این مطالعه میزان ارگانیسم‌های مقاوم به آنتی بیوتیک بالاتری را نسبت به دام اهلی و افراد نشان داده است، اما محققان عنوان داشتند كه تنوع فنوتیپی موجود در حیات وحش نسبت به انسان، دام اهلی یا محیط اطراف كمتر است.

شهرهای در حال توسعه زمینه‌ی تکثیر گونه‌های مقاوم به آنتی بیوتیک
با اینکه این مطالعه هیچ گونه تهدید مستقیمی برای سلامتی انسان را نشان نداد، اما یافته‌ها حاکی از مسیرهای آینده ارگانیسم های مقاوم به آنتی بیوتیک است.
حیوانات این مطالعه‌، به ویژه جوندگان و پرندگان که تماس بیشتری با پسماندهای انسان و دام داشتند بیشتر مستعد بار میکروبی مقاوم به چندین آنتی بیوتیک بودند، که این امر نشان می‌دهد شیوه‌های مدیریت پسماند یک شهر یک عامل مهم برای مبارزه با گونه‌های مقاوم به آنتی بیوتیک است.
اریک فور، دارای تحصیلات کارشناسی ارشد و دکتری از یک دانشگاه لیورپول در یک مقاله عنوان داشت: “ما تمایل داریم در پرشکی اول از هر چیز در زمینه مقاومت میکروبی فکر کنیم و اینکه داروهای جدید ایجاد و از داروهای قدیمی بهتر استفاده شود”. وی افزود: “اما ما باید یک رویکرد اکولوژیکی برای دستیابی به راهکارهایی برای حل این تهدید اتخاذ نماییم”.
شهرهای مدنی می‌توانند با برنامه‌ریزی بهتر شهری، دفع بهتر پسماند، شیوه‌های بهتر دامپروری، این موضوع را حل کنند و با این کار مبادلات گونه‌های مقاوم به آنتی بیوتیک بین حیات وحش، دام اهلی و انسان را از میان بردارند.

“فور” هم در موسسه بین المللی تحقیقات دام و هم به عنوان استاد بیماری‌های عفونی دامپزشکی در دانشگاه لیورپول حضور دارد.
“فور” بیان می‌دارد که نایروبی نماینده چندین شهر در حال توسعه آفریقا است که ترکیبی از خانوار با جمعیت زیاد انسانی و دام‌های اهلی غیرمعمول و حیوانات وحشی را در خود جای می‌دهد.

http://www.cidrap.umn.edu/news-perspective/2019/06/urban-wildlife-may-add-antibiotic-resistance-threat

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

کاهش چشمگیر پرندگان آبزی در جهان بخصوص در آسیا

جمعیت پرندگان آبزی در جهان رو به کاهش گذاشته است و آسیا بشدت دستخوش کاهش هست. آنالیزها‌ی انجام شده در سطح جهانی، منطقه‌ای، کشوری و گروه‌های طبقه‌بندی شده و یا درسطح گونه‌ها، کاهش جمعیت پرندگان آبزی را نشان می‌دهد.

پرندگان آبزی گروه متنوعی از 30 خانواده هستند که از نظر زیست محیطی به تالاب‌ها وابسته‌اند. بیشتر این پرندگان قابل رویت و در دسته‌های متراکم، بسیار دیدنی هستند. تالاب‌ها، حامیان تعداد زیادی از تنوع گونه‌ای این پرندگان در تمام جهان هستند و معیشت انسان به شرایط ان‌ها وابسته است. پرندگان آبزی شاخص‌های بسیار روشنی برای سلامت و گوناگونی این اکوسیستم‌ها می‌باشند.

جمعیت تعداد زیادی از پرندگان آبزی در حال کاهش است، به طوریکه 17% از گونه‌های آن‌ها درجهان درمعرض خطر هستند. مشخصا جمعیت 55 % از گونه‌های پرندگان آبزی در حال کاهش برآورد شده است ( روند داده‌ها برای 81% از 854 گونه پرندگان آبزی موجود است)، در صورتی‌که فقط 16 % از گونه‌ها در حال افزایش می‌باشند ( شکل شماره 1). روند جمعیتی پرندگان آبزی در مناطق مختلف متفاوت است که در این ارتباط 51% از گونه‌ها در کشورهای امریکایی، 53% در اروپا، و 56% در آفریقا در حال کاهش می‌باشند. غم انگیزترین کاهش پرندگان آبزی با 61% کاهش گونه‌ها در مقایسه با 15 % که در حال افزایش می‌باشد، در آسیا در حال تکوین است.

این کاهش شدید بخصوص در آسیای شرقی کاملا چشمگیر است، جایی که 143(64%) از 225 گونه پرندگان آبزی که در این ناحیه وجود دارند در حال کاهش می‌باشند. مضافا به این‌که در جنوب و جنوب شرق آسیا، 164 (62%) از 263 گونه پرندگان آبزی مناطق فرعی، در حال کاهش هستند. زیستگاه تعداد زیادی از این پرندگان آبزی در مناطق ساحلی طول راه پروازی شرق اسیا -استرالیا (EAAF= east asia –australia flyway) در زمان مهاجرت می‌باشد. هرچند که این زیستگاه‌ها بدلیل تهدید‌های ناشی از توسعه، آلودگی و بالا آمدن سطح دریا بدلیل تغییرات آب و هوایی در نتیجه دخالت انسان به سرعت در حال از بین رفتن هستند. در نتیجه، از بین رفتن گسترده زمستان‌گذرانی، گذرگاه و زمین‌های تولید مثل در طول راه پروازی فوق، روند کاهش جمعیت گونه‌های پرندگان آبزی را موجب گردیده است. یکی از این پرندگان آبزی مهاجر که جمیتشان بشدت در حال کاهش است نومینوس ماداگاسکار می‌باشد که پرنده بزرگ ساحلی است و به نام کورلوی شرق دور خوانده می‌شود (Numenius madagascariensis = Far Fareast Curlew). این گونه‌ها اخیرا در لیست در معرض خطر قرار گرفته اند زیرا که روند داده‌های جمعیتی آن‌ها نشان از 80 %کاهش در سه نسل دارد که در درجه اول بدلیل از بین رفتن زیستگاه و تخریب ناحیه دریای زرد می‌باشد.

روند جهانی برای خانواده‌های خاصی از پرندگان آبزی نیز تصویری منفی را نشان می‌دهد. برای مثال تخمین روند که برای 87 % از خانواده اسکولوپاسیده (sandpipers, snipes, phalaropes) وجود دارد، نشان می‌دهد که 52 از 79 گونه (66%) از این خانواده در حال کاهش است. بعلاوه ٍتخمین روند برای گونه‌های آبزی از خانواده اناتیده (مرغابی، اردک و قو) که داده‌های آن‌ها برای 92 % این گونه‌ها موجود است، نشان می‌دهد که 80 از 182 گونه (53%) روند کاهشی دارند .

http://datazone.birdlife.org/sowb/casestudy/waterbirds-are-showing-widespread-declines-particularly-in-asia

 


شکل 1- روند جمعیتی پرندگان آبزی در نقاط مختلف جهان

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

سیستم مراقبت بیماری‌ها در حیات وحش ایران

سیستم مراقبت بیماری‌ها در حیات وحش ایران

نظر به افزایش مخاطرات رخداد اپیدمی بیماری‌های دامی در سال‌های اخیر در جمعیت حیات وحش جهان از جمله در ایران، مجامع جهانی و کشورها بر آن شدند سیستم‌های مراقبت بیماری‌ها را تقویت نمایند تا ضمن جلوگیری از رخداد اپیدمی‌ها، در صورت وقوع آن‌ها، خسارات را کاهش دهند. در این راستا، زیان‌های حاصل از رخداد اپیدمی‌ها، در حیات وحش از اهمیت بیشتری برخوردار است زیرا تجدید ذخایر ژنتیکی محیط‌ زیست دشوار بوده و ثانیا حساسیت حیات وحش به پاتوژن‌ها بیشتر از حیوانات اهلی می‌باشد. رخدادهای اپیدمی همراه با خسارات سنگین طاعون نشخوارکنندگان کوچک در حیات وحش ایران و چین در 3 سال اخیر، رخداد تلفات 135 هزار راس سایگا در سال 2015 در کشور قزاقستان، بروز تب برفکی در جمعیت غزال کشور مغولستان، تلفات الاغ در سال 2011 در کشور بلغارستان، آنفلوانزای پرندگان، مسمومیت‌های مختلف آبزیان و غیره از جمله تهدیدات جدی بوده که ضرورت طراحی و اجرای سیستم مراقبت حیات وحش را تاکید می‌نمایند.

اهداف سیستم مراقبت
• جلوگیری از رخداد اپیدمی‌ها
• تشخیص زودهنگام اپیدمی‌ها و اقدام در برابر آن‌ها و کاهش خسارات اقتصادی
• کاهش انتقال عوامل بیماری‌زای منتقله از حیوانات اهلی به حیات وحش و بالعکس
• تقویت همکاری‌های بین‌بخشی با سازمان دامپزشکی کشور، وزارت بهداشت و مراکز علمی و تحقیقاتی
• افزایش سطح آگاهی و شناخت محیط بانان، کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست و تشکل‌های مردم نهاد حامی محیط‌زیست نسبت به روش های صحیح کنترل بهداشتی بیماری‌های دامی و مشترک بین انسان و حیوان .
• افزایش اعتماد مجامع جهانی به برنامه کنترلی سازمان حفاظت محیط زیست و تقویت همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی
• شناسائی و احصاء مخاطرات تهدید‌کننده حیات وحش در مناطق حفاظت شده، پارک‌های ملی و شکار ممنوع و ارائه برنامه اختصاصی جهت کاهش مخاطرات مناطق مذکور
• بهبود فرایند مطالعات علمی بر روی جمعیت حیات وحش
• مستند‌سازی مشکلات و چالش‌ها
• اطلاع مدیران سازمان حفاظت محیط زیست از کم و کیف چالش‌های موجود در حوزه بهداشتی جمعیت حیات وحش و تصمیم‌گیری صحیح جهت حل آن‌ها .

اجزای سیستم مراقبت حیات وحش
• شبکه گزارش‌گیری (محیط بانان، کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست، تشکل‌های مردم نهاد دوست‌دار محیط‌زیست، گزارش‌های مردمی و غیره )
• انتخاب لیست مخاطرات و آموزش همکاران گزارش دهنده در مورد نحوه شناسائی و گزارش مخاطرات
• سیستم ثبت گزارش‌ها ( GIS یا هر سیستم دیگر )
• سیستم مرکزی تحلیل گزارش‌ها و ارزیابی اقدامات و مدیریت سلامت در جمعیت حیات وحش در سطح استان یا کشور
• شبکه آزمایشگاه‌های مرجع مرتبط به سازمان حفاظت محیط زیست یا خارج سازمان حفاظت محیط زیست

نویسنده :
دکتر سیدمحمد بارانی

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

دانشمندان با استفاده از روش علمی لقاح خارج رحمی توانسته‌اند راه نجات کرگدن‌های در حال انقراض را بگشایند

دانشمندان توانسته‌اند با موفقیت دو جنین کرگدن‌های سفید شمالی که نزدیک به انقراض هستند را برای نجات این گونه حیوانی خلق کنند. گروه بین‌المللی تحقیقات و حامیان محیط زیست با استفاده از روش لقاح خارج رحمی، جنین‌هایی از تخم‌های تازه جمع آوری شده از دو کرگدن سفید ماده باقی مانده و اسپرم منجمد شده یک کرگدن مرده ایجاد کنند. این دستاورد درکنفرانس خبری ایتالیا اعلام گردیده است و روش‌های انتقال جنین را به مادر جانشین که یک کرگدن سفید جنوبی هست هموار نموده‌اند. توماس هیلدبراندت سرپرست پروژه نجات زیستی در انستیتو لیبنیز برای تحقیقات حیات وحش و باغ وحش میگوید: ” امروز نقطه عطف مهمی در جاده‌ای صخره‌ای است که به ما امکان می‌دهد قدم‌های آینده را برای نجات کرگدن سفید شمالی طراحی و برنامه ریزی کنیم”.

دانشمندان با استفاده از روش علمی لقاح خارج رحمی (IVF ) توانسته‌اند راه نجات کرگدن‌های در حال انقراض را بگشایند
خلق دو جنین برای نجات کرگدن‌های سفید شمالی

دانشمندان توانسته‌اند با موفقیت دو جنین کرگدن‌های سفید شمالی که نزدیک به انقراض هستند را برای نجات این گونه حیوانی خلق کنند. گروه بین‌المللی تحقیقات و حامیان محیط زیست با استفاده از روش لقاح خارج رحمی (IVF= In Vitro Fertilization) ، جنین‌هایی از تخم‌های تازه جمع آوری شده از دو کرگدن سفید ماده باقی مانده، و اسپرم منجمد شده یک کرگدن مرده ایجاد کنند.

این دستاورد درکنفرانس خبری ایتالیا اعلام گردیده است و روش‌های انتقال جنین را به مادر جانشین که یک کرگدن سفید جنوبی هست هموار نموده‌اند. توماس هیلدبراندت سرپرست پروژه نجات زیستی در انستیتو لیبنیز برای تحقیقات حیات وحش و باغ وحش میگوید: ” امروز نقطه عطف مهمی در جاده‌ای صخره‌ای است که به ما امکان می‌دهد قدم‌های آینده را برای نجات کرگدن سفید شمالی طراحی و برنامه ریزی کنیم”.

جنین‌ها درآزمایشگاه اوانته‌آ در کرمونای ایتالیا تولید و تا هنگام انتقال به مادر جانشین، توسط تیم در نیتروژن مایع نگهداری شدند. جمعیت کرگدن‌های سفید شمالی چندین دهه است که رو به کاهش گذاشته است و در سال 2018 جمعیت آن‌ها به دو ماده که آخرین بازمانده‌های این نوع در جهان می‌باشند محدود شده است. سزار گالی می‌گوید که تیمش 5 تخم غیر بالغ را از هر ماده جمع آوری کرده و به آزمایشگاه ایتالیا منتقل نموده‌اند‌. در آنجا تخم‌ها در انکوباتور قرار داده شده تا به تخم‌های بالغ تبدیل گردند و در مجموع 7 تخم بالغ تولید شد و سپس با روش تلقیح آزمایشگاهی تخم‌ها با استفاده از روش تزریق اسپرم در داخل سیتوپلاسم بارور شدند. بعد از 10 روز که در گرمخانه قرار داشتند دو عدد از تخم‌ها تبدیل به جنین زنده شدند. اِن اِستجسکال از باغ وحش دوور کرالووه در جمهوری چک، که هر دو کرگدن ماده در آنجا متولد شدند، می‌گوید: پنج سال قبل به نظر می‌رسید تولید جنین از کرگدن سفید شمالی تقریبا دست نیافتنی است و امروز موفق به تولید ان شده‌ایم. آخرین مورد از کرگدن‌های سفید نر شمالی، کرگدنی 45 ساله به نام سودان بود که در سال 2017 بدنبال تلاش برای جمع‌آوری کمک مالی که او را در برنامه قرار ملاقات تیندر به عنوان “واجد شرایط‌ترین کارشناسی در جهان” قرار داد، شهرت یافت.

این کرگدن متاسفانه در ماه مارس سال قبل بدلیل کهولت سن زمین گیر شد و از بین رفت. کاهش غم انگیز کرگدن سفید شمالی تنها توسط شکار قاچاق اتفاق افتاد. سودان آخرین کرگدن سفید نری بود که در حیات وحش کشوری که نامش از آن گرفته شده بود متولد شد. کرگدن‌های سفید جنوبی و کرگدن‌های سیاه نیز هدف شکارچیان شکار قاچاق می‌باشند که بدلیل شاخ‌ها‌یشان و بازارغیر قانونی آن در قسمت‌هایی از آسیا کشته می‌شوند.

در حال حاضر تعداد بیست و یک هزار کرگدن سفید جنوبی وجود دارد که از آن‌ها می‌توان به عنوان مادر جانشین برای نجات کرگدن‌های سفید شمالی استفاده کرد. دانشمندان امیدوارند که کرگدن‌های سفید شمالی که به روش لقاح خارج رحمی تولید شده‌اند در دو سال دیگر متولد شوند. با این وجود حتی اگر گوساله‌های سالم کرگدن سفید شمالی در نتیجه لقاح خارج رحمی متولد شوند هنوز حامیان حفاظت محیط زیست با چالش‌های بزرگی در زمینه عدم وجود تنوع ژنتیکی در جمعیت روبرو خواهند بود. یکی از راه‌هایی که به توسعه ذخیره ژنتیکی کمک می‌نماید، تولید تخم از سلول‌های پوست کرگدن‌های نگهداری شده در گوشه‌های مختلف جهان می‌باشد اما متاسفانه هنوز تکنولوژی به این اندازه از پیشرفت نرسیده است که بتواند از این روش استفاده نماید.

ریچارد ویگنه مدیر کل منطقه حفاظت شده پجتا در کنیا می گوید “قدم بزرگی برای احیای کرگدنهای سفید شمالی برداشته شده است و راه درازی برای رفتن باقی مانده است و باید بخاطر داشته باشیم که برای اکثر گونه هایی که در معرض خطر انقراض قرار دارند ، اقداماتی که برای کرگدنهای سفید شمالی انجام شده است وجود ندارد “.

“رفتار جهانی انسان، باید بطور اصولی تغییر کند اگر درس‌هایی از سرنوشت کرگدن سفید شمالی آموخته باشد”.

“https://www.theguardian.com/environment/2019/sep/11/scientists-use-ivf-procedures-to-help-save-near-extinct-rhinos

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

گروه مراقبت خطرات و بیماری‌های عفونی انسان و حیوان( HAIRS)- بخش دوم

گروه مراقبت خطرات و بیماری های عفونی انسان و حیوان( HAIRS)
(Human Animal Infections and Risk Surveillance)
بخش دوم

در ادامه موضوع گروه ارزیابی خطر مشترک بیماری‌های عفونی در انسان و حیوان و تجربه خوبی که در این زمینه در انگلستان وجود دارد به یکی از گزارشات مکتوب این گروه می‌پردازیم که به ارزیابی خطر ماجرای واردات سگ‌های مبتلا به بروسلوز پرداخته‌ است. بروسلا کنیس، باکتری عامل بروسلوز در سگ‌ها هرچند ممکن است با علامت اورکیت یا اپیدیدیمیت بروز یابد اما گاهی ارگان‌های دیگر را هم مبتلا ساخته و عفونت‌های دیگری مانند ساکروایلئیت و دردهای مفصلی را در سگ ایجاد می‌نماید.

در سال ۲۰۱۷ بعد از مثبت شدن کشت خون سگی که از رومانی به انگلستان آورده شده بود، توجه اعضا گروه HAIRS به موضوع بروسلا کنیس جلب شد. تا پیش از آن به جز یک مورد، گزارش دیگری از وجود بروسلا کنیس در انگلستان نبود (هرچند این باکتری در آسیا، آمریکا، آفریقا گزارش شده است). گزارش کشت مثبت بعدی بروسلا کنیس در سگی که از بوسنی به انگلستان وارد شده بود نشان داد که واردات سگ می‌تواند به راهی مهم برای تهدید سلامت جامعه انسانی تبدیل شود و اعضا گروه موضوع را با همکاران سلامت انسان در میان گذاشتند و بلافاصله تیم مشترک از متخصصین بالینی، آزمایشگاهی و دامپزشکی به تدوین راهنمای برخورد با سگ‌های بیمار مبتلا به عفونت های تناسلی یا مفصلی پرداختند و از دامپزشکان کشور خواستند که بروسلا کنیس را در تشخیص‌های افتراقی خود قرار دهند. همچنین ابزار ارزیابی خطر این باکتری را برای برخورد‌های آزمایشگاهی و تهدید سلامت جامعه تدوین نمودند و با نگاهی جدی‌تر موضوع سلامت سگ‌ها و آینده‌ی سلامت جامعه را مورد توجه قرار دادند.

بدون شک داشتن ساختار اجرایی مناسب برای اینگونه ارزیابی‌های مشترک راه را برای آینده ایمن، هموارتر خواهد ساخت.

در مطالب بعدی به مثال‌های دیگری از ارزیابی خطر مشترک، با رویکرد سلامت واحد (One_Health) خواهیم پرداخت.

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) در حیات وحش ایران

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک از جمله بیماری‌های ویروسی است که در گروه طاعون گاوی (Rinderpest)، سرخک انسان و دیستمپر سگ قرار دارد و از گونه موربیلی ویروسها و در خانواده پارامیکسوویریده می‌باشد. ویروس‌های این بیماری بعضا دارای ایمنی متقاطع هستند. از آنجا که زیستگاه زوج‌سمان وحشی حساس به این بیماری ” که در اکثر مناطق کشور بخصوص زیستگاه‌های حفاظت شده کشور یافت می‌شوند مانند کل و بزکوهی و مرال، جبیر، آهو و انواع قوچ و میش”، چراگاه گوسفندان و بزهای روستاهای همجوار قرار می‌گیرد، لذا ابتلای این حیوانات بعضا” اجتناب ناپذیر و متعاقبا تلفات ناشی از این بیماری در بین زوج سمان وحشی مشاهده می‌شود. دسترسی به این حیوانات برای درمان بسیار مشکل و عملا غیر‌ممکن است .

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک از جمله بیماری‌های اندمی در کشورهای افریقایی و آسیایی می‌باشد و همواره در میان حیات وحش، با دغدغه‌های بسیار همراه است زیرا که دسترسی به این حیوانات کاری بسیار طاقت فرسا می‌باشد. گزار‌ش‌های متعددی از وقوع این بیماری در نقاط مختلف کشور در دست است. حفاظت و حمایت از حیات وحش در ارتباط نزدیک با زندگی انسان است و زمانی که محیط زیست، شکل انعطاف پذیری خود را در مقابل تغییرات آب و هوایی از دست دهد، منجر به پیدایش سرزمین‌های خشک و کویری می‌گردد و این رخداد سبب از بین رفتن زیستگاه‌های طبیعی و متعاقبا از بین رفتن حیات وحش خواهد شد، لذا لازم است در حفظ و حراست از زیستگاه‌ها و حیات وحش اهتمام ورزید. این اهتمام در قالب برنامه‌های مراقبت و افزایش گونه‌های حیوانی موجود، نمود می‌یابد زیرا که نشان داده شده است با افزایش گونه‌ها بیماری‌ها کمتر مشاهده می‌شوند.

بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک، دارای علایم مشخص کلینیکی است که همراه با اسهال و آبریزش چرکی از چشمان و تلفات همراه است. از عمده‌ترین علت‌های وقوع این بیماری تماس حیوانات اهلی آلوده با این حیوانات در زیستگاه‌هایشان می‌باشد. علیرغم وجود واکسن موثر برای این بیماری امکان واکسیناسیون حیوانات وحشی وجود ندارد و همچنین درمان‌ها، اگر امکان استفاده از آن‌ها وجود داشته باشد، تنها درمان‌های حمایتی است. باید به خاطر داشت که داروها خود دارای بوی مخصوص هستند و این حیوانات به هیچ وجه داروهای بودار را که با علوفه معمولا مخلوط می‌شوند، استفاده نمی‌نمایند.
حفظ و حراست از گونه‌های حیات وحش با داشتن برنامه‌های کنترلی و مراقبتی از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند که در این ارتباط موارد زیر قابل ذکرند:
• صعب العبور بودن زیستگاه چنین حیواناتی امکان بررسی را بسیار محدود می‌کند، لذا چگونگی طراحی اقدامات باید با شرایط محیط هماهنگ و همسو باشد. استفاده از امکانات مناسب شرط اول در رسیدگی به حیات وحش می‌باشد. به این دلیل نیاز به تحمل و مراقبت ویژه برای رسیدن به اهداف است.
• گروه های زبده و تعلیم دیده متشکل از دامپزشک، ویروس شناس، باکتری شناس، دیده بان محیط زیست و سایر علوم وابسته باید در هیات رسیدگی به این امور وجود داشته باشند.
• تعذیه دام‌ها در این مواقع بسیار اهمیت دارد.
• این حیوانات نسبت به دریافت درمان‌های کمکی بسیار حساسند و تنها راه کمک به آن‌ها از راه تغذیه است و اگر مواد غذایی اغشته به آنتی‌بیوتیک یا مواد دیگری باشد از خوردن اجتناب می‌کنند. ضمن آن‌که مقدار تجویز دارو برای این حیوانات آنقدر حساس است که در صورت عدم رعایت آن تلفات ناشی از مسمومیت دارویی نیز به بیماری افزوده خواهد شد.
• حفاظت از زیستگاه و جلوگیری از تماس بین حیوانات اهلی و وحشی مهمترین عامل در کنترل بیماری‌ها در حیات وحش می‌باشد. تنوع گونه‌های حیوانات وحشی بهترین راه برای جلوگیری از بیماری‌هاست.
• ساختارهای مراقبت و پایش بیماری‌ها در بین حیوانات وحش از خصوصیات و امکانات و ابزار ویژه‌ای برخوردار است و برنامه‌های مراقبتی باید در چهارچوب خاصی تهیه و تدوین شوند.
• مراقبت، با جمع آوری داده‌ها و آنالیز آن‌ها و نهایتا تعیین وضعیت و تصمیم‌گیری برای اجرای اقدامات خاص همراه است . شمارش حیوانات، تعیین گونه‌های حیوانی و گیاهی موجود در زیستگاه‌ها، تعیین تغییرات محیطی، ایجاد فضاهای ایمن و مناسب در مقاطعی که حیاتشان بخطر می‌افتد و سعی به افزایش تولید مثل در این راه اهمیت زیادی دارد.

نویسنده :
دکتر وحید عطارد

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

زنبور عسل به عنوان گونه وحشی برای آفریقا

در پنجمین کارگاه آموزشی که سازمان جهانی بهداشت دام در خصوص حیات وحش برگزار نمود، برای اولین بار زنبور عسل به عنوان گونه وحشی مطرح گردید و در خصوص امنیت زیستی و پایش اپیدمیولوژیک بیماری‌های زنبورعسل مطالبی ارائه شد. دلیل این موضوع آن است که اگرچه در کل دنیا زنبور عسل نیز مانند دام‌های اهلی گونه‌های پرورشی محسوب می‌شود، اما این نکته در آفریقا صحت ندارد. در آفریقا، زنبور عسل پرورش داده نمی‌شود و حتی با قراردادن کندو در مکان‌های مناسب، چالش ورود زنبورها به کندو‌ها وجود دارد و بعد از مدتی مدتی کندو را ترک می‌کنند. بنابراین در آفریقا زنبور عسل صرفا گونه وحشی محسوب می شود.

در این بخش از کارگاه، دکتر میشل لاتورف در خصوص امنیت زیستی و پایش اپیدمیولوژیک بیماری‌های زنبورعسل مطالبی را ارائه نمودند.

زنبور عسل در گرده افشانی گیاهان بسیار حایز اهمیت می‌باشد و 75% از گیاهان برای بقا و رشد به گرده افشانی نیاز دارند. در دنیا، زنبور عسل مانند دام‌های اهلی گونه‌های پرورشی محسوب می‌شود، اما این نکته در آفریقا صحت ندارد و پرورش زنبور عسل رخ نمی‌دهد. در آفریقا حتی با قرار دادن کندو چالش ورود و خروج زنبور به کندو‌ها وجود دارد. بنابراین در خصوص آفریقا زنبور عسل صرفا گونه وحشی محسوب می‌شود.

بر اساس داده‌های سازمان خواربار جهانی- فائو، اگر چه در آفریقا 17 میلیون کلونی زنبور عسل وجود دارد اما در بخش‌های مختلف جهان کاهش در کلونی‌های زنبور عسل رخ داده است: خاورمیانه: 80-10%، اروپا: 53-5/1 %، ژاپن: 25%، و آمریکا: 30% ، اما در مورد آمریکای لاتین، استرالیا و آفریقای جنوبی گزارشی از تلفات بالا موجود نیست. این کاهش به دلایل محیطی، عوامل پاتوژن و تغییرات ژنتیکی و اثرات آن‌ها بر زنده‌مانی رخ می‌دهد.

پیشنهادات طرح شده برای ممانعت از کاهش جمعیت زنبور‌ها:
• جایگزین کردن حشره‌کش‌ها با ترکیبات بدست آمده از تکنولوژی IPM
• استفاده از حشره‌کش ها در زمانی که زنبورها پرواز نمی‌نمایند (مثلا در طول غروب)
• تغییر در LCLU (پوشش زمین/استفاده از زمین) مثلا کاشتن گل اطراف زمین‌های کشاورزی، بکارگیری از لانه‌های جدید حشرات یا حفاظت از لانه‌های موجود.
در این نشست، همچنین به نتایج بدست آمده از مطالعه‌ای که در آن متداولترین انگل‌های زنبور عسل در 5 کشور آفریقایی پایش شده بود، اشاره شد که تصاویر زیر، گسترش و پراکندگی فون انگلی زنبور عسل در این مناطق نشان داده شده است.

در نهایت توصیه شد در خصوص تعداد کلونی‌ها و متداولترین انگل‌های تهدید کننده زنبور عسل، پایش‌های بیشتری صورت گیرد و در مورد سایر زنبورها (زنبور‌های تک و زنبور‌های بدون نیش) هم مطالعه انجام پذیرد.

پوستر همایش
برگزار کنندگان
صندوق ملی محیط زیست
پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار
همکاران
حامیان

    لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت.

    آدرس

    تهران، خیابان اسدآبادی، کوچه چهلم، پلاک 4 ...

    تلفن

    +12 (0) 345 678 9

    ایمیل

    info@company.com